HAVADURUMU

BUGÜN °C / °C

		GÜNDÜZ	GECE

MEDYA

Kütahya Videoları

Kütahya Fotoğrafları

Kütahya Gezi Haritası

Fomy Kütahya

Uğurel Telekom

Paylaş

Kütahya Çini

Meşhurlar > Kütahya Çini > Kütahya Çini

Kütahya’nın sembolü olan ve onu bütün dünya’ya tanıtan , çinicilik önemli bir sanat kolu olmasının yanı sıra,Kütahya’da aynı zaman’da bir geçim kaynağıdır.

Kütahya’nın sembolü olan ve onu bütün dünya’ya tanıtan , çinicilik önemli bir sanat kolu olmasının yanı sıra,Kütahya’da aynı zaman’da bir geçim kaynağıdır.Friglere kadar uzanan seramik yapımı zaman içinde sürekli gelişme göstermiştir.Kütahya’da seramik sanatı 14.yy.’ın son yarısında kırmızı hamurlu malzeme ile başlamıştır.Motif ve renkleri o dönemin İznik çinileri ile benzerlik göstermektedir.

Bu ilk örneklerde kobal mavisi , marganez moru,firuze ve siyah renkler kullanılmştır.

Osmanlı döneminde İznik'ten sonra en önemli seramik üretim merkezi olan Kütahya, çevresindeki zengin kil yatakları nedeniyle Frig, Hellenistik, Roma ve Bizans dönemlerinde de yoğun biçimde seramik üretiminine sahne olmuş ve bu sanatı, geleneksel yöntemleriyle günümüze dek yaşatmış bir kenttir

Türk çinicilik tarihi açısından önemli bir yere sahip olan Kütahya'da Beylikler ve erken Osmanlı dönemi üretimi konusunda yapılan araştırmalar henüz yetersiz olsa da buradaki çinicilik etkinliğinin İznik'le belirli bir parallelik gösterdiği, son zamanların buluntu ve yayınlarından anlaşılmaktadır. Kütahya'nın en erken tarihli çinileri 1377 tarihli Kurşunlu Cami minare şerefesindeki tek renk sırlı tuğlalar ve günümüzde Kütahya Çini Müzesi olarak kullanılan Germiyanoğlu II. Yakup Bey İmareti'nin 1428 tarihli türbesinde, sanduka ve zemin döşemesinde kullanılan çinilerdir. Kütahya çiniciliği, bu tarihlerden günümüze dek, değişik yoğunluk ve biçimlerde sürmüş, 17. ve 18. yüzyıllarda en yetkin örneklerini vermiş, 18. yüzyılın ikinci yarısından sonra bir gerileme dönemine girmiş, ancak 19. yüzyıl sonlarında yeniden gözlenen canlanma ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında sağlanan devlet desteğiyle bu zengin geleneğin günümüze aktarılması mümkün olabilmiştir.

Bir "saray sanatı" olarak nitelendirilebilecek İznik çiniciliğiyle, bir "halk sanatı" sayılan Çanakkale çiniciliği arasında bir çizgide, bir "kent sanatı" olarak gelişen Kütahya çiniciliği, gerek mimari dekorasyon malzemesi, gerekse gündelik kullanım eşyası üretiminde çok zengin bir ürün yelpazesine ulaşmış ve yaygınlığıyla olduğu kadar sürekliliğiyle de Osmanlı sanatı mozayiğini oluşturan en önemli parçalardan biri olmuştur.